Historie:
Het ontstaan van de Serama
De voorouders van alle kippen is de Gallus Gallus oftewel het Bankiva hoen. De geschiedenis van de Aziatische kippenrassen gaat terug tot 8000 jaar geleden. De hanen werden vooral gefokt voor hanegevechten. Vanuit Azie bracht men kippen mee die ook vooral voor gevechten werden gebruikt.Later ook voor de eieren.
Door eeuwen van selectief fokken ontwikkelden zich een veelheid aan creaties en varieteiten aan kippen die we nu kennen. De Serama Bantam (Ayam Serama) is hierop geen uitzondering. Alhoewel al zijn voorouders niet allemaal bekend zijn zijn een aantal wel te achterhalen. Het ontstaan van de Serama is mede te danken aan dhr. Wee Yean Een. Al heel vroeg was deze man bezeten van kippen en had hij een droom welke hij wilde verwezelijken.
In 1971 kocht dhr. Wee Yean Een een paar Kleine kipjes genoemd Ayam kapans. Dit is een klein vechthoenrasje Hij wilde een mini kipje met een compacte lichaamsbouw en botstructuur met zachte veren. Hij kruiste een Maleisisch zijdehoen (Maleisische variant van de chinese zijdehoenders die we hier kennen) met zijn Ayam Kapans. Hieruit kwamen alleen gladvederige dieren, maar ook de niet gewenste eigenschappen kwamen te voorschijn, zoals voetbevedering en de 5e teen.
Hij probeerde dit eruit te fokken,maar nu nog steeds (ook in Nederland) komen er nakomelingen met voetbevedering, af en toe een 5e teen en het donkere vlees en vel tevoorschijn de zijdevederigheid . De meeste Serama’s hebben wat donkerder vlees dan andere kippen. Het heeft een ‘wildkleur’. Je zou kunnen denken dat dit een overblijfsel is van het inkruisen van het zijdehoen, welke donker vlees hebben. Ook word er geschreven dat de kapas walik erin is gekruist, dit is een vreemd uitziend hoen met krullen en en soms een kuif, ook dit zien we terug zowel in Maleisië als ook in Nederland waar ineens krulvederigheid opduikt.
Dhr Wee Yean Een wilde het type verder verbeteren en vooral de staartdracht. Hiervoor gebruikte hij een Japanse Bantam(chabo) Hiermee kreeg hij jongen met een rechtopstaande staart. Dhr Wee yean Een wou een klein kipje met een volle borst en verticaal gedragen vleugels door steeds te selecteren lukte hem dit. Hij ging hiermee verder aan de slag. Hij ging verder door lijnteelt toe te passen Vader op dochters, kleindochters enz, Zoons op moeder (Het doel van inteelt of lijnenteelt is het vastleggen van zoveel mogelijk goede eigenschappen van een dier .
Hierbij legt men ook de ongewenste eigenschappen vast , maar door nauwkeurige selectie kunnen we de dieren uitschakelen die onvoldoende goede eigenschappen bezitten .) Hierdoor werd het formaat steeds kleiner. In 1988 Bleven de jongen ongeveer gelijk en was het gewicht minder dan 500 gram. Nu vond hij het tijd de dieren een naam te geven. Hij besloot ze te noemen naar Raja Sri Ramah koning van Tanah Jawa. Een mystiek karakter van een schaduwspoppen spel die je veel in Indonesie ziet.Menneer Wee Yean Hij had als kind veel genoten van dit poppenspel. Raja Sri Rama stond bekend om zijn schoonheid en majestueuze en Koninklijke voorkomen. Een ideaal rol model voor zijn sierlijke Seramaâ€s. Om de Serama bekend te maken en zijn fokprogramma te bekostigen, begon Wee Yean Een de dieren die hij over had te verkopen aan liefhebbers.
In 1990 toen er voldoende seramas in omloop waren werd de eerste Serama show gehouden in het noorden van Maleisie tijdens een zangvogelevenement en vechthanen show. Doordat Wee yean Een de pionier was en alles wist van het ras en het ontwikkeld had werd hij de keurmeester van het geheel. De Serama werd en is nog steeds zeer populair in Maleisie.Momenteel worden er meer Serama’s gehouden als huisdier dan honden en katten. Wekelijks worden er meerdere shows gehouden en word er nog steeds aan verbeteringen van het ras gewerkt.
Vanuit Maleisie gingen de eerste dieren naar Amerika en o.a vanuit daar naar europa en zo kwamen de eerste in 2006 in Nederland. Ondertussen zijn er mensen in europa die rechtstreeks Maleisische dieren hebben, en door selectief te zijn zijn er al prachtige dieren in Europa te vinden.
Nederland heeft in het begin meerdere serama clubs gekend, waarvan de Serama Verening Nederland en De Seramaclub in 2011 zijn gaan samenwerken aan de erkenning van de Serama. Ze schreven samen met een aantal keurmeesters de standaard voor de Serama en ook werd de standaard tekening gemaakt. Daarna werd een gezamenlijk verzoek tot erkenning ingediend bij de KLN. Na divers overleg is uiteindelijk op 16 juni 2012 de Serama erkend in Nederland en zijn ze ondergebracht in een aparte diergroep bij de KLN. En zoals inmiddels bekend, is vanuit een fusie van deze twee verenigingen de huidige Serama Speciaalclub ontstaan. Dat de Serama zo populair is komt mede door het formaat, maar zeker door het karakter van deze kleine bijzondere dieren.
