ER BESTAAN GEEN EUROPESE SERAMA. Seramas komen in Maleisië voor in verschillende types.

Er zijn in ieder geval 9 verschillende types bekend De meest bekende types hebben bijvoorbeeld namen als, de draak, de appel, de peer, en het slanke type. Daarnaast verschillen deze genoemde types ook nog weer enig zins per regio in Maleisië. Helaas is er in Maleisië geen van de types in een officiële standaard omschreven.
En is er ook niet een duidelijk basis type Serama. Hierdoor zien we in Europa ook dieren met verschillend Maleis type terug komen. Zover niets vreemd zou je zeggen.

Echter in de westerse landen zijn we gewend om van ieder ras een standaard beschrijving te hebben, waardoor alle fokkers dezelfde fokrichting kiezen, zodat de dieren ook eerlijk op een tentoonstelling met elkaar vergeleken kunnen worden.

Zoals gezegd zijn er in Europa ook verschillende Maleisische types en helaas ook verschillende standaarden. Enige jaren geleden hebben een Nederlander en een Belg naar voorbeeld van de toenmalige Amerikaanse standaard een standaard geschreven die ze de Europese Standaard hebben genoemd. Ze hebben ook de standaard tekening van de Amerikanen over genomen.

 

Er is in die Europese standaard ook een kleurbeschrijving van de dieren van de Nederlander opgenomen. Echter omdat de Serama qua kleur niet zuiver vererft is het onmogelijk aan de meeste kleur omschrijvingen van deze standaard te voldoen. Deze standaard is door de Belg direct aan de Entente Europeanen aangeboden, waar deze zonder overleg met de clubs in Europa, als Europese standaard is aangenomen. Deze EE standaard is onder andere door de landen België, en Frankrijk overgenomen.

In Nederland waren er toentertijd twee verenigingen actief met de Serama. Deze verenigingen waren van mening dat de Amerikaanse standaard en de uitgebreidere versie van de EE niet dicht genoeg bij een gemiddelde Serama uit het land van herkomst Maleisië kwamen. De Serama Vereniging Nederland en De Seramaclub zijn toen samen met enkele KLN keurmeesters om de tafel gaan zitten. Buiten de bestuursleden van de verenigingen waren er in totaal 5 KLN keurmeesters bij betrokken. Deze groep met zeer veel ervaring in het fokken en showen van pluimvee is vele vrije dagen bij elkaar gekomen om een goede reële standaard voor de Nederlandse Serama te maken.

Het was de bedoeling om een standaard te schrijven waar het merendeel van de verschillende types uit Maleisië in zouden passen. Als eerste werden zeer vele foto's vanuit Maleisië bekeken. En een foto werd er uitgekozen omdat iedereen in die foto de meeste mogelijkheden zag.



Deze foto van het haantje van een van de topfokkers uit Maleisië werd dus als uitgangspunt gebruikt voor de Nederlandse standaard. Berta van de Meer maakte zeer vele tekeningen met dit haantje als basis. Iedere vergadering werden er weer wat kleine aanpassingen gedaan tot de uiteindelijke standaard tekening bereikt werd. Zie: Standaard tekening



De tekening is het type waar wij in Nederland naar streven. Echter in de standaard beschrijving worden er nog mogelijkheden geboden om te zorgen dat er meerdere van de bekende Maleisische types in passen. Zo is er onder andere in de beschrijving opgenomen dat de kop verder naar achter gedragen mag worden dan op de tekening. Echter de kop mag niet zo ver naar achteren gedragen zijn dat de snavel achter de verticale lijn van de poot komt.

Hierdoor is het mogelijk dat het haantje wel iets extremer kan zijn dan op de tekening maar niet te extreem. Dit is een bewuste keuze geweest omdat het hele extreme als ongewenst werd beschouwd. Net als het heel slanke type overigens. Daarom staat er in de standaard omschreven dat de borst, goed ontwikkeld, vol en breed moet zijn. Ook moet deze hoog en sterk naar voren gedragen worden, waarbij hij duidelijk voorbij de snavel moet reiken. Zo is men er dus in geslaagd om een omschrijving van de diverse Maleisische types in een standaard omschrijving te vatten. De uiteindelijke standaard is tot stand gekomen in overleg met het KLN bestuur en de KLN standaard commissie.

Op hun verzoek is er ook een minimum gewicht in de standaard opgenomen, waardoor problemen op het gebied van dierenwelzijn voorkomen worden. Ook heeft men op voorstel van de verenigingen besloten om de Serama in Nederland te erkennen in Any Other Colour. Dit omdat de kleur in het land van oorsprong ook geen beduidende rol speelt. Op de Noordshow van 2012 werden de eerste Seramas aan de standaardcommissie voorgesteld. De standaard is uiteindelijk op 16 juni 2012 door de KLN erkend als de standaard voor de Serama in Nederland.

En werd de Serama ook ondergebracht in een aparte diergroep voor de tentoonstellingen. En daarnaast heeft de samenwerking tussen de twee Nederlandse verenigingen een fusie opgeleverd. Uit beide verenigingen is in november 2013 de Serama Speciaalclub Nederland ontstaan. De laatste tijd zien we in zowel Belgie als Nederland dat men de kwaliteit van de dieren omschrijft in het percentage Maleisisch bloed dat de dieren zouden hebben. De mening van het bestuur van de Serama speciaalclub is dat dit percentage helemaal niets zeggend is. Er worden Seramas en broedeieren aangeboden met 25, 50 of zelfs 62,5% Maleisisch bloed, wat natuurlijk nooit te controleren is en al helemaal geen garantie voor goede dieren en nafok is.

Alsof er in Maleisië alleen 100% goede dieren van maar een type rond lopen. Dit is dus zeker niet het geval. Uit contacten met fokkers uit Maleisië is gebleken dat men ook daar, heel veel dieren moet fokken om uiteindelijk dat een topdiertje te fokken. Welk type men ook beoogd te fokken. Ook lezen we dat de Maleisische Serama het extreme type moet hebben. En zelfs zijn er die beweren dat alleen de dieren met het extreme type de enige echte Seramas zouden zijn. Maar zoals eerder beschreven kent men in Maleisië vele verschillende types, waar er een zeer extreem van is.

Het is zeker niet het geval dat de meest extreme Serama, de enige echte Serama is. Het is dus wel zo dat dit zeer extreme in de Nederlandse standaard ongewenst is. Dus dieren welke de kop extreem ver naar achter hebben liggen en / of hun vleugels extreem ver naar voren trekken dat deze voor de verticale loodlijn van de poot komen, voldoen niet aan de Nederlandse standaard. De Nederlandse standaard biedt ruim voldoende mogelijkheden om een iets extremer type te fokken dan op de standaard tekening. Echter de standaard geeft hier ook duidelijke grenzen aan.

Zowel aan het gewicht, als aan de extreme vleugel en kopdracht. Dit is voortgekomen uit het feit dat niet alle landen een gelijke kijk op dierenwelzijn hebben. Maleisië verschilt hierin duidelijk van de Europese landen. Hieronder enkele types welke we volgens de Nederlandse standaard niet wensen.

 

Hopende hiermee enigszins meer duidelijkheid te hebben gegeven in de diverse standaarden en het tot stand komen er van.